Prolactin

نام آزمايش
Prolactin

پرولاکتین

 


نام انگليسي تست
Prolactin


مخفف انگليسي تست
PRL


نام فارسي تست
پرولاكتين


نام هاي متعارف ديگر
PRL


آمادگي بيمار
آمادگي خاصي لازم نيست



زمان نمونه گيري
نمونه باید 3 تا 4 ساعت پس از بیدار شدن جمع آوری شود.


نوع نمونه
نمونه خون از ورید بازو



بهترین زمان نمونه گیری
در حالت ایده آل، نمونه خون معمولا باید در مدت کوتاهی پس از بیدار شدن، ترجیحا بعد از اين كه فرد براي 30 دقیقه آرام و بيحركت بود، گرفته شود.


علت درخواست تست
اين تست برای تعیین اینکه آیا سطح پرولاکتین فرد بالاتر (یا بعضی اوقات، پایین تر) از حد طبیعی است؛ هنگامی که فرد علائم پرولاکتین بالا، مانند گالاکتوره و/ یا اختلالات بینایی و سردرد دارد؛ تشخیص ناباروری و ناتوانی جنسی در مردان؛ تشخیص ناباروری در زنان؛ تشخیص تومور تولید کننده پرولاکتین (پرولاكتينوما) و پایش عود آن؛ برای پیگیری کاهش تستوسترون در مردان؛ برای پایش عود پرولاكتينوما؛ ارزیابی عملکرد هیپوفیز قدامی (همراه با سایر هورمون ها) درخواست مي شود.
هنگامی که فرد به یک بیماری مبتلا است یا داروهایی مصرف مي كند که ممکن است بر تولید دوپامین اثر بگذارند، گاهی اوقات ممکن است غلظت پرولاکتین پايش شود.




توضیح راجع به تست
پرولاکتین، هورمون تولید شده توسط بخش قدامی غده هیپوفیز است. ترشح پرولاکتین توسط دوپامین شیمیایی مغز تنظیم و مهار مي شود. به طور طبیعی در مقادیر کم در مردان و در زنان غیر باردار وجود دارد. نقش اصلی پرولاکتین، پيش بردن شیردهی (تولید شیر پستان) است.
میزان پرولاکتین معمولا در طول بارداری و درست پس از زایمان بالا است. در طی حاملگی، هورمونهاي پرولاکتین، استروژن و پروژسترون، توسعه شیر پستان را تحریک مي كنند. پس از زایمان، پرولاکتین به شروع و حفظ شیر پستان کمک می کند.



در چه شرایطی تست افزایش می یابد
سطوح بالاي پرولاکتین در دوران بارداری و پس از زایمان، پرولاکتینوما، بیماری های هیپوتالاموسی، کم کاری تیروئید، بیماری کلیوی، سایر تومورها و بیماری هاي هیپوفیز و سندرم تخمدان پلی کیستیک ديده مي شود. استرس بیماری، تروما و حتی ترس از آزمایش خون و تحریک نوک پستان باعث افزایش خفيف پرولاکتین مي شوند.



تست هاي تكميلي
FSH, LH, Testosterone, DHEAS, Estrogen, Progesterone



طریقه جمع آوری نمونه
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد



تداخلات دارويي
داروهايي مانند استروژن، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، خواب آورها، آمفتامین ها، داروهای فشار خون بالا (رزرپین، وراپامیل، متیل دوپا) و برخی از داروهایی که برای درمان ریفلاکس معده (سایمتیدین) استفاده می شوند، باعث افزايش و داروهایی مانند دوپامین، لوودوپا و مشتقات آلکالوئیدهای ارگو باعث كاهش پرولاكتين مي شوند.


منبع:معاونت درمان