بررسی پرونده انتقال خون در دنیا

1393/12/12

بررسی پرونده انتقال خون در دنیا



انتقال خون و اهدای خون

 

شايد تنها مسئله ناراحت‌کننده‌اي که با شنيدن عبارت اهداي خون به ياد مي‌آوريد، تصوير پرستاري است که در پيدا کردن رگ مناسب براي گرفتن خون از شما دچار مشکل بوده است، اما در بعضي کشورها، مانند روسيه اين واژه تداعي‌کننده راهروهاي خاک‌گرفته و دلگير مراکز بهداشت، صف‌هاي طولاني و خسته‌کننده و اهداکنندگاني است که با نگراني در انتظار دريافت هزينه‌اي نه چندان بالا در ازاي اهداي خون‌شان هستند.


در اين صف‌هاي طولاني افرادي را مي‌بينيد که روي صندلي‌هاي ناراحت و سخت راهرو ساعت‌هاي طولاني در انتظار هستند. شهرونداني خسته از گذراندن يک شيفت شب کار و آدم‌هايي که پولي براي غذا و مکاني براي خواب خود ندارند. اين در حالي است که کادر درمان با تست‌هاي مثبت HIV، هپاتيت و بسياري ديگر از نوع عفونت‌هاي ديگر خوني اهداکنندگان مواجه‌هستند.


تعداد افرادي که خون سالم و قابل‌استفاده براي اهدا دارند، انگشت‌شمار است. در اين بين مهاجراني مشاهده مي‌شوند که به دليل نداشتن کارت تابعيت، از دادن خون محروم مي‌شوند يا فردي که به شدت اصرار دارد که خون خود را اهداء کرده تا شايد اين 850 روبل (85/8 يورو) او را از گرسنگي و فقر حتي شده براي يک شب نجات دهد. چيزي که در اين صفوف واضح است اين که بسياري از افراد به‌خاطر پول اقدام به اهداي خون مي‌کنند.


خون، در نقش کالا


نه تنها در روسيه بلکه در کشورهايي چون چين و آلمان نيز در قبال اهداء خون پول پرداخت مي‌شود. در حالي که، در کشوري مانند انگلستان که به توصيه سازمان جهاني بهداشت، فرايند اهداي خون را بر اساس اهداي داوطلبانه پايه‌گذاري کرده، سالانه ?ميليون واحد خون اهداء مي‌شود. سازمان جهاني بهداشت معتقد است که اهدا ءخون به صورت داوطلبانه توسط افراد علاوه بر اينکه ريشه در اهداف انسان دوستانه دارد، ضامن ايمني و سلامت خون‌هاي اهدا شده است و خطر وجود عفونت و آلودگي در آن کاهش مي‌يابد.


مطالعه‌اي در کشور زلاندنو نشان مي‌دهند که تشويق مالي و تعيين پاداش در ازاي اهداي خون باعث انصراف افراد و کاهش استقبال آنان از اين عمل خواهد شد. براي مثال، درصد بالايي از مردم انگلستان خواستار تضميني از طرف مسئولان هستند که از خون اهداءشده آنها به عنوان کالاي تبليغاتي يا يک محصول تجاري استفاده نخواهد شد.


بعد از خون‌گيري، خون‌ها در مرحله بعد به گلبول قرمز و پلاکت تفکيک مي‌شوند و در بانک مرکز درماني انگلستان نگهداري شده تا، در فرايند درمان استفاده شوند. درخصوص خطر آلودگي، فراورده‌هاي مرتبط با پلاسما بيشترين درصد خطر را داشته و گلبول‌هاي قرمز ايمن‌ترين بخش خون محسوب مي‌شوند. پروتئين‌هاي پلاسما تحت عمل پلاسمافرز از جريان خون جداشده و در نهايت سلول‌هاي خوني به جريان خون فرد دهنده باز مي‌گردد، در نتيجه، فرد هر چند روز يکبار قادر به اهداي پلاسماي خون خود است.


خطرات انتقال خون


انتقال خون همواره خطراتي را در پي داشته است. انتقال خون تا سال‌هاي متمادي به صورت مستقيم از دهنده به گيرنده صورت مي‌گرفت. بعد از آن ضدانعقادها به خون اضافه شدند که خطر انعقاد خون در روند انتقال دهنده به گيرنده را از بين بردند و به اين ترتيب انتقال خون توانست جان بيماران بسياري را در صحنه جنگ اول جهاني نجات دهد.


بعد از آن، باز هم انتقال خون بي‌خطر نبود تا اينکه با انجام آزمايش‌هاي غربالگري همه فکر کردند خطرات انتقال خون تمام شده، اما در نهايت در سال1983با انتشار ويروس HIV و به دنبال آن مرگ بيماران هموفيلي در ايالات متحده آمريکا و ساير کشورها براثر دريافت پلاسماي آلوده، دوباره خطرات احتمالي انتقال خون مطرح شد.


پس از شيوع بيماري آنسفالوپاتي اسفنجي شکل گاوي BSE يا بيماري جنون گاوي (يا بيماري کروتزفلت- جيکوب) برخي از دريافت‌کنندگان پلاسما در بريتانيا به بيماري کشنده مغزي مبتلا شدند که واريانتي از بيماري کروتزفلت- جيکوب (vCGD) بود. (عامل اين بيماري يک ذره پروتئيني به نام پريون است). از آنجايي که در آن هنگام آزمايش غربالگري مناسبي براي اين بيماري وجود نداشت، پلاسماي بريتانيايي از سال2002مورد استفاده قرار نگرفته است و به جاي آن واردات پلاسما از آمريکا آغاز شد.


به هر صورت، عفونت‌هاي قابل‌انتقال از طريق خون و فرآورده‌هاي خوني همچنان يک تهديد به حساب مي‌آيند. فراورده‌هاي خوني انگلستان از منابع امن تامين مي‌شوند، اما مشکل کمبود پلاسماي سالم، پزشکان را مجبور به عدم استفاده از درمان‌هاي وابسته به پلاسما يا استفاده از پلاسماهايي کرده است که از سالم بودن آنها اطمينان کامل حاصل نشده است.


کشورهايي که در آنها به دهندگان خون پول پرداخت مي‌شود، معمولا خون‌ها را به صورت درست و کامل آزمايش نمي‌کنند. حتي در صورت وجود کيت‌هاي لازم، سود مالي قضيه بسياري از اهداءکنندگان را به پنهان‌کاري درباره عوامل خطرناک در خونشان مي‌کشاند، همچنين شرکت‌هاي صادر و وارد کننده اين محصولات نيز از بسياري از عيب‌هاي فرآورده‌هاي خوني به‌نفع منافع خود چشم‌پوشي مي‌کنند.


زندانيان، منبع اهداي خون


در آمريکا کسب و کار مربوط به خون همواره با جنجال همراه بوده است. براي سال‌ها زندانيان زندان آرکانزاس از دهندگان پلاسما در اين کشور بودند و همين مسئله باعث انتقال عفونت‌هاي خوني به گيرندگان مي‌شد و با وجود برملاء شدن آزمايش‌هاي نه‌چندان قابل اعتماد روي اين خون‌ها، شرکت‌هاي مربوط تا سال 1944 خريد خون از اين منابع را ادامه دادند.


کارنامه کشور چين و حتي انگلستان نيز در اين خصوص سوابق درخشاني را نشان نمي‌دهد. درسال 2006 مشخص شد که يک شرکت چيني که زير نظر مسئولان چيني قرار داشته است، به‌صورت غير‌قانوني اقدام به فروش پلاسماي آلوده به هپاتيت C کرده بود. انگلستان نيز در فاصله سال‌هاي 1970-1990ميلادي با تزريق پلاسماي آلوده هزاران نفر را که در سيستم نظام سلامت ملي اين کشور درمان مي‌شدند، مبتلا به عفونت‌هايي چون HIV و هپاتيت C کرد.



منبع: گاردين/روزنامه سپید



   منبع خبر: گردآوری آمثبت

ارسال نظر

نام (اختیاری) :
*
ایمیل(اجباری):
نظر شما:
کد بالا :

نظرات کاربران