انعقاد خون و خون شناسی

1394/04/03

انعقاد خون و خون شناسی

انعقاد خون اشاره به فرایندی دارد که باعث لخته شدن خون می‌شود. این فرایند همچنین کمک به خونریزی بیش از حد در زمان پاره یا سوراخ شدن شریان‌ها و رگ‌ها می‌کند. به طور کلی انعقاد خون جلوگیری از خارج شدن خون از طریق سوراخ، بریدگی، زخم رگ‌های خونی می‌کند. علاوه بر این، همه اجزای مورد نیاز لازم برای انعقاد خون، در خون انسان یافت می‌شود. فرایند انعقاد معمولا توسط بافت آسیب دیده فعال شده و آنزیم‌ها و پروتئین‌ها را در تعامل بر روی سطح غشا درگیر می‌کند.

خون شناسی ،


 انعقاد خون در اطراف محل آسیب

لخته شدن خون در زمان آسیب به رگ‌ها بسیار مهم است. بدون فرایند انعقاد خون، در زمان زخم، بریدگی، سایش حتی جزئی؛ خونریزی مداوم منجر به مرگ خواهد شد. کمبود فاکتورهای انعقادی می‌تواند باعث خونریزی پس از عمل جراحی یا جراحت شود. در شرایطی مانند هموفیلی، عدم انعقاد خون، مرتبط با نقص‌های ارثی است. در سایر اختلالات انعقادی، این نقص ممکن است به دلیل‌های مختلفی مانند کمبود ویتامین K باشد.


فاکتورهای انعقادی خون

فاکتورهای انعقادی خون و کوفاکتورها معمولا با هم کار می‌کنند و اغلب در پی ترکیب با مواد شیمیایی دیگر باعث فعال شدن مراحل بعدی می‌شوند. این نتایج در زنجیره‌ای از وقایع در راستای تولید ترومبین (آنزیم انعقادی خون) ایجاد می‌شود. نقش‌های فاکتورهای انعقادی در تولید ترومبین بسیار مهم است و به عنوان ماده کلیدی در لخته شدن خون می‌باشد.
13 فاکتور انعقادی وجود دارد و تعدادی از مواد مرتبط درگیر در همئوستازی می‌باشد. فاکتور І فیبروژن است که کمک در انعقاد خون می‌کند. فاکتور ІІ یا پروترومبین برای فعال شدن فاکتورهای دیگر در زنجیره‌ای از وقایع مورد استفاده قرار می‌گیرد. ترومبوپلاستین (آنزیم آزاد شده بافت‌های آسیب دیده) بافت و کلسیم یونیزه شده فاکتورهای ІІІ و VІ را به ترتیب می‌سازد. فاکتورهای V، VІ و VІІ مربوط به پرواکسلارین (proaccelerin) و پروکانورتین (proconvertin) می‌باشد. پیشوند پرو اشاره به پیش‌ماده یا
مولکولی دارد که

انعقاد خون


 لخته شدن خون در زمانی اتفاق می‌افتد که مولکول‌ها و سلول‌های مختلف با یکدیگر کار کنند و منجر به فرایند لخته شدن خون شود.
سوبسترا در ایجاد مواد دیگر هستند. فاکتور A که فاکتور انعقادی هشتم است به عنوان عامل ضد هموفیلی شناخته می‌شود. فکتورهای ІX، ІX و X همگی فعال‌کننده‌های فاکتور و مواد دیگر هستند. فاکتور XІІІ اخیرا به رسمیت شناسایی شده و به عنوان فاکتور پایدار کننده فیبرین شناخته می‌شود. تعدادی از کوفاکتورها و مواد مرتبط وجود دارند که شامل فیبرونکتین، کوفاکتور هپارین، پروتئین‌های متعدد و تعداد فراوان دیگر می‌باشند. فاکتورهای انعقادی و کوفاکتورها ر بخش بسیامهمی از همئوستازی هستند و آنها به عنوان بخشی از ماشین با هم هستند. بدون آنها فرایندها موفقیت‌آمیز نیست ولی به تنهایی مسئول لخته شدن و انعقاد خون نیستند.

   منبع خبر: 0

ارسال نظر

نام (اختیاری) :
*
ایمیل(اجباری):
نظر شما:
کد بالا :

نظرات کاربران