اصول تهیه خون

1392/01/03

در گذشته درمان عمدتا بوسیله ترانسفیوزن خون کامل انجام می شد.در صورتیکه امروزه

ممکن است در موارد محدود و بخصوصی از خون کامل استفاده شود.امروزه تلاش بر این

است که از فراورده های خون بر حسب شرایط کلینیکی بطور اختصاصی استفاده شود.

فراورده های خون آن دسته از مواد تشکیل دهنده خون هستند که کاربرد درمانی داشته و

می توانند بوسیله سانتریفوژ فیلتر کردن و منجمد نمودن با استفاده از روش های مرسوم

انتقال خون تهیه گردند.از ترانسفوزیون اکثرا برای مقاصد زیر استفاده می شود

برای حفظ حجم خون در حد مناسب

جهت حفظ قابلیت حمل اکسیژن بوسیله خون

برای تصحیح اختلافات خونریزی دهنده و انعقادی

جهت تصحیح نقص های ایمنی

بدیهی است استفاده از خون کامل برای تمامی موارد بالا مناسب نمی باشد مگر آنکه بیمار

بطور همزمان دچار چند مشگل مختلف باشد , حتی در چنین شرایطی نقص ها و کمبودهائیکه

بر اثر ذخیره سازی در خون کامل ایجاد می گردد , آن را برای جایگزینی چند منظوره

نا مناسب می سازد. به بیماران بایستی فقط آن جزء از خون که جهت تصحیح کمبودهای آن

لازم است داده شود. این کار مانع تزریق غیر ضروری و شاید مضر اجزاءدیگر خون که

برای بیمار لازم نمی باشد می گردد. امروزه خوشبختانه اجزای خون به طور کامل شناخته شده

و افرادی که نیازمند به جزءخاصی از خون هستند می توانند فراورده اختصاصی مورد نیاز خود

را بدون اینکه در معرض سایر اجزای خون قرار گیرند دریافت نمایند. این موضوع به سازمان

انتقال خون فرصت می دهد که یک واحد خون اهدائی را برای چندین نیازمند به اجزای خونی

آماده نموده و مورد استفاده قرار دهد. یک واحد خون کامل پس از طی مراحل مختلف سانتریفیوژ

می تواند به واحدهای گلبول قرمز متراکم , پلاکت , پلاسمای تازه منجمد و کرایو پرسیپیتات تبدیل

گردد. از پلاسمای به دست آمده در بخشهای پالایش می توان محصولات مختلفی از قبیل آلبومین

ایمنوگلوبولین ها و فاکتورهای انعقادی و آنتی سرم های مختلف تهیه نمود.




 

   منبع خبر: انتقال خون

ارسال نظر

نام (اختیاری) :
*
ایمیل(اجباری):
نظر شما:
کد بالا :

نظرات کاربران