انواع انکوباتور و انکوباتور آزمایشگاهی

1393/04/15

انواع انکوباتور و انکوباتور آزمایشگاهی

 

انکوباتور آزمایشگاه

 

انکوباتورهای آزمایشگاهی دستگاه هایی هستند که دما، رطوبت و دیگر شرایط محیطی را برای نگهداری و کشت نمونه های آزمایشگاهی کنترل می کنند. این انکوباتورها محفظه‌های بسته و ایزوله‌ای هستند که تا حد امکان از لحاظ دما و ورود و خروج گازها از بیرون آن جدا شده اند، انکوباتورها هیتر قابل تنظیمی دارند که می‌توانند از طریق المنت هایی دمای آن را به ۶۰ تا ۱۰۰ درجه سانتی گراد نیز بالا ببرند. با استفاده از سنسورهایی دمایی، دمای داخل انکوباتور سنجیده شده و سیستم کنترل دمای موجود در آن از طریق ترموکوپل‌های معمولی یا سیستم های مبتنی بر میکرو کنترلرها و plc، دمای داخل آن را در حد تعیین شده ثابت نگه می‌دارد.

برخی انکوباتورها قابلیت پایین آوردن دما را نیز دارند (مانند یخچال) برخی دیگر نیز قادر به کنترل رطوبت یا سطح ۲CO هستند. با استفاده از سیستم کنترل رطوبت، رطوبت انکوباتور در حد مورد نیاز نمونه ها ثابت نگه داشته می شود. بدین منظور از سنسورهایی برای نمونه برداری از رطوبت داخل محفظه استفاده می شود . همچنین تامین رطوبت مـورد نـیـاز تـوسـط مـخـزن آب و سـیـسـتم گرمایش انـکـوبـاتـور انجام خواهد شد. گازهای موجود در انکوباتور نیز که از مخازن خارجی تامین می شود، توسط سنسورهای مخصوصی سنجیده شده و از طـریـق سـیـسـتـم هـای plc و میکروکنترلرها کنترل مــی‌شـود. فـاکـتـورهـای مـذکـور در صـورتـی کـه از مقدار تعیین شده تجاوز کنند، توسط آلارمی (بسته به نوع دستگاه) به کاربر اطلاع داده می شود. اکثر انکوباتورها مجهز به تایمر هستند. انواع مختلفی از انکوباتور
وجود دارد که برخی از آن ها مشخصه ها و قابلیت های ویژه ای چون سرعت (shake) قابل تنظیم، مانیتورینگ پارامترها و قابلیت برنامه ریزی برای تنظیم دما و رطوبت در مقادیر مختلف برای فـاصـله های زمانی گوناگون را دارند. کلیه اعمال گفته شده به صورت الکترونیکی انجام می شوند.
ســال هــای زیــادی از انـکــوبــاتــورهــا در مــراکــز جـــوجـــه‌کــشـــی بــه مـنـظــور تـهـیــه شــرایـطــی بــرای نـگـهـداری و پـرورش تـخـم مـرغ هـا، یـا مـراقبت از نـوزادان نارس یا بیمار استفاده می شد. اما کاربرد جـدیـد و مهم این دستگاه تدارک محیطی مناسب بـرای کـشـت و دسـتـکاری میکرواورگانیسم ها به منظور انجام معالجات و تحقیقات پزشکی است. اولین انکوباتورها در چین و مصر باستان استفاده می شد، که متشکل از اتاقی بود که توسط آتش گرم مـی شـد و تـخم مرغ های تازه را تا روز از تخم در آمدن جوجه ها در آن نگهداری می کردند، بدین تـرتـیـب مـرغ هـا آزاد بـودنـد تا دوباره تخم گذاری کـنند. پس از آن از کوره های چوبی و چراغ های الـکـلـی بـرای گـرم کردن انکوباتورهااستفاده شد. امـروزه انـکـوبـاتـورهـای جـوجـه کـشـی سالن های بزرگی هستند که گرمایش آن ها الکتریکی بوده و از این طریق دمایی بین ۵/۳۷ تا ۸/۳۷ درجه سانتیگراد تامین می شود. همچنین این انکوباتورها فن هایی دارند که هوای گرم را روی تخم مرغ ها به جریان می اندازند. برای جلوگیری از تبخیر آب از سطح تخم مرغ ها، رطوبت این سالن ها حدود ۶۰ درصد نـگـه داشـتـه می شود. همچنین دائما هوای تازه از بـیـرون بـه داخـل مـحـفـظـه پـمـپ مـی شـود تا سطح اکسیژن ۲۱ درصد نگه داشته شود. ‌
در طــی قـرن نـوزده مـیـلادی، پـزشـکـان آغـاز بـه استفاده از انکوباتور برای نگهداری و نجات جان نوزادانی کردند که در بارداری زیر ۳۷ هفته به دنیا آمـده بـودنـد (بارداری بهینه ۴۰ هفته است.) اولین انـکـوباتور نوزاد در سال ۱۸۸۴ در پاریس با چراغ نـفـتـی گرم می شد. در سال ۱۹۳۳ Julius H. Hess آمـریـکـایی اولین انکوباتور نوزاد را که به صورت الکتریکی گرم می شد طراحی کرد. انکوباتورهای نوزاد امروزی شامل تخت هایی هستند که نوزاد به راحتی روی آن خوابانده می‌شود. معمولا پوشش انـکـوبـاتـور شـفـاف اسـت تـا پـرسـنـل پـزشکی مدام بتوانند نوزاد را تحت نظر داشتهباشند. در بسیاری انـکـوبـاتـورهـا نـیـز دریـچـه‌هـایـی در دیواره دستگاه وجـــود دارد کـــه از داخـــل دســتــکـــش هـــای بــلـنــد لاستیکی به آن متصل شده و به پرستار امکان این را می دهد که بدون باز کردن انکوباتور بچه را جا به جا کند. دمای داخلی این انکوباتورها بین ۳۱ تا ۳۲ درجــه ســانـتــی‌گــراد نـگــه داشـتـه مـی شـود. هـوا بـا گذشتن از فیلتر (HEPA‌) تصفیه شده با راندمان بالا کـه باعث تمیز و مرطوب شدن آن می شود، وارد محفظه می شود. اکسیژن نیز بسته به نوع نیاز نوزاد و تشخیص پزشک، با درصدی معین با هوا مخلوط می شود. انکوباتورها در بخش های نوزادان برای مراقبت از نوزادان نارس استفاده می شود و اغلب مـجـهـز بـه دسـتـگاه‌های الکترونیکی دیگری برای مـانـیتورینگ پارامترهایی چون دمای بدن و میزان اکسیژن موجود در خون نوزاد هستند. ‌


انـکوباتورهای آزمایشگاهی برای اولین بار در قـرن بـیـسـتـم بـوجود آمدند و پزشکان دریافتند که مـــی‌تـــوان از آن هـــا بـــرای شــنــاســایــی پــاتــوژن هــا (باکتری‌های مسبب بیماری) در مایعات بدن بیمار و تشخیص صحیح تر اختلالات استفاده کرد. پس از گرفتن نمونه از بدن بیمار، آن را به ظرف کوچکی که مخصوص کشت میکروب است یا محفظه ایاسـتــریــل مـنـتـقــل کــرده و داخــل انـکــوبــاتــور قــرار می‌دهند. برای تسریع رشد پاتوژن ها، هوای داخل محفظه مرطوب بوده و دمای آن تا رسیدن به دمای بدن (۳۷ درجه سلسیوس) گرم می شود. همچنین مقداری دی اکسید کربن یا نیتروژن نیز جهت رشد سلول ها اضافه می شود. در چنین محیط آماده ای، میکروارگانیسم ها تکثیر شده و شناسایی راحت تر صورت می گیرد.
دیگر کاربرد انکوباتورها کشت بافت است، که مـحـقـقـان بـخـشی از بافت حیوان یا گیاهی را جدا می‌کنند و در انکوباتور قرار داده و متعاقبا رشد آن را مانیتور می کنند. دمای داخلی انکوباتور متناسب بـا دمـای مـوجـودی کـه ایـن بـافـت از آن جدا شده، تـنـظـیــم مــی شــود. مـشــاهــده رفـتــار ایــن بــافــت در انـکـوبـاتـور، بـیـنـش وسـیـعـی از عـملکرد و واکنش سلول های خاص در اختیار محققان قرار می دهد. به طور مثال با کمک همین روش رفتار سلول های ســـرطــانــی را مـطــالـعــه کــردنــد و هـمـچـنـیــن بــرای بیماری‌هایی چون فلج اطفال، آنفولانزا و سرخک واکـســن درســت کــردنـد. در کـل کـشـت بـافـت بـه پژوهشگران امکان ریشه یابی اختلالات ناشی از کمبود آنزیم خاصی را فراهم کرد. ‌


انـکـوبـاتـورهـا در مـهـنـدسـی ژنـتـیـک نـیـز کاربرد گسترده ای دارند. با مطالعه کشت بافت ها و تکثیر آن ها، دانشمندان به مواد ژنتیکی زیادی که اغلب از منابع DNA گسسته به دست آمده بود برای ساخت ارگانیسم های مختلف دست پیدا کردند. از جمله کاربرد های آن می توان به استفاده در بانک اسپرم، هـمـزاد سـازی و اصـلاح مـشـکـلات نـژادی اشـاره کرد. امروزه پیشرفت های زیادی در علم ژنتیک با اسـتـفـاده از هـمـیـن دسـتگاه مشاهده شده است که بـرای مـثـال مـی تـوان بـه سـاخـت انـسـولـین و دیگر پــروتـئـیــن هــای حـیــاتــی بـیــولــوژیــک اشــاره کــرد. مـهـندسی ژنتیک مواد مغذی بسیاری از میوه ها و سـبـزیـجـات را بـهـبـود بخشیده و مقاومت در برابر بـسـیـاری بـیـماری ها را نیز افزایش داده است. این مــوارد هـمــه در زمـیـنــه بـیــوتـکـنــولــوژی اســت کــه انکوباتور زمینه ساز تمامی آن ها بوده است.
انـکـوبـاتـورهـا بـا فـر هـای آزمـایـشـگـاهی )oven( تـفاوت دارند. چرا که حداکثر دمای تولید شده با انکوباتورها ۱۰۰ درجه سانتی گراد است و این در حـالـی اسـت کـه فـرهـای آزمایشگاهی توانایی بالا بـردن دمـا تـا ۳۰۰ درجـه و حـتـی در بـرخـی فرهای خاص تا ۶۰۰ درجه سانتی گراد را نیز دارند. ‌
جـــدار داخــلـــی انــکـــوبـــاتـــورهـــا مـمـکــن اســت آلـومـیـنـیـومی یا استیل ضد زنگ باشند، که امروزه پـوشـشاسـتـیـل بـیـشـتـر اسـتـفـاده می شود، چرا که علاوه بر نظافت آسان، اکسید و خورده نمی شوند. تـبـادل حـرارت در انـکـوبـاتـورها به دو شیوه انجام می‌شود در برخی دستگاه ها این کار با استفاده از فن انجام می شود، گردش هوایی که فن در کابینت انکوباتور ایجاد می کند برای یکسان کردن حرارت به خصوص در انکوباتورهای بزرگ بسیار مناسب است. اما در صورتی که کاربر نخواهد نمونه هایش خـشـــک شــونــد (در اصـطــلاح بـپــرد) بــرای تـبــادل حرارت از همرفت گرانشی استفاده می شود. البته بـایـد تـوجـه داشـت که در دماهای پایین این روش مـناسب تر است، چراکه موتور فن حرارت ایجاد کرده و دمای محیط را بالا می برد. ‌
کـنترل و نمایش در انکوباتورها نیز به دو شیوه آنالوگ و دیجیتال انجام می شود. در کنترل آنالوگ از صفحه مدرجی استفاده می شود و برای نمایش واقـعـی دمـا نـیـاز بـه تـرمـومـتـر اسـت. کـنـتـرل نـیـز به صـورت هـیـدرو اسـتاتیک انجام می شود و امکان جهش دما به حدی بالاتر از حد تعیین شده وجود دارد. در انـکـوبـاتـورهای دیجیتالی، مقادیر دما در LCD دیجیتالی نمایش داده شده و کنترل آن نیز به صـورت دیـجـیـتـال و تـوسـط مـیـکـروپـروسـسـور یـا کنترلر PID انجام می شود. بدیهی است که دقت در انکوباتورهای دیجیتالی بیشتر بوده و امکان بروز Overshoot دما خیلی کمتر از انواع آنالوگ است. بـرخـی از انواع انکوباتورها دارای واسط ۲۳۲RS ‌هستند که می‌توان بدین وسیله آن ها را به کامپیوتر نیز وصل کرد. ‌

انکوباتور آزمایشگاه

 


انـکـوبـاتـورهـای آزمـایـشـگـاهـی انـواع مـخـتـلفی دارند، که در ادامه اشاره ای به آن ها شده است:
۱-انکوباتورهای استاندارد
انـکـوباتورهایی که دمای داخلی آن ها از دمای محیط شروع شده و قابلیت گرم کردن تا ۸۰ درجه بالاتر از دمای محیط را دارند.
۲-انکوباتورهای خنک کننده
انکوباتورهایی که برای تامین دمایی پایین تر از دمای محیط به کار می روند.
۳-انکوباتورهای مرطوب ‌
انـکـوباتورهایی که علاوه بر کنترل دما قابلیت کنترل رطوبت محفظه داخلی را نیز دارند. رطوبت مـورد نـیـاز تـوسـط مـخـزن آب و سـیـسـتم گرمایش انـکـوبـاتور تامین می شود. کنترل دقیق رطوبت با واحـدهـایی انجام می شوند که به جای استفاده از گـرمـایـش مستقیم، توسط سیستم خنک کننده ای رطوبت اضافی را کاهش می دهند.
۴-انکوباتورهای دی اکسید کربن
کـاربـرد ایـن انـکـوبـاتـورهـا در مـوارد بـیولوژیک اسـت و عـلاوه بـر کـنـتـرل دمـا بـرای تـامـین درصد خاصی از دی اکسید کربن (مثلا ۵)% داخل محفظه انـکـوبـاتـور بـه کـار گـرفـتـه مـی شـونـد. گـاز ۲CO از سـیـلـنــدر گــازی کــه حــاوی ایــن گـاز اسـت تـامـیـن مـی‌شـود. غـلـطـت ۲CO یـا با سنسورهای رسانای گــرمــایــی(TCD‌) یـا بـا سـنـسـور هـای مـادون قـرمـز (infra-red) مـانـیـتـور مـی شود. سنسورهای مادون قـرمـز از سـنـسـورهای TCD گرانقیمت تر هستند. برخی کاربران به رطوبت بسیار بالا درون محفظه نیاز دارند، که آن را با استفاده از حمام های آبی و تبخیر مداوم آب فراهم می سازند.
در برخی از این انکوباتورها امکانات اضافی نیز گذاشته شده است. به عنوان نمونه : فیلترهایی به نام فیلتر HEPA هوا یا فیلتر HEPA ورودی گاز، سطح داخـلـی پـوشـیـده شـده از مـس جـهت کاهش رشد باگ، کنترل گازهای دیگر مانند نیتروژن و اکسیژن، در داخلی شیشه ای، امکان استریلیزاسیون مثلا با لامـپ فـرابـنـفـش(ultra-violet)، اسـتـریـلـیـزاسـیون هوای مرطوب ۹۰ درجه یا استریلیزاسیون با دمای بالای ۱۸۰درجه، تعویض خودکار شیشه ۲CO و …
بهترین انواع انکوباتورهای ۲CO آن ها هستند کــه مـحـفـظــه داخـلــی انـکـوبـاتـور بـه قـسـمـت هـای کوچک تر با درب های مجزا تقسیم شده اند که در صـورت وجـود آلـودگـی در یـک قـسـمـت بـه سـایر قسمت ها انتقال داده نمی شود. همچنین بهتر است ایـــن نـــوع دســتــگــاه مـجـهــز بــه سـیـسـتــم خــودکــار استریلیزاسیون باشد. ضمنا دو ورودی گاز ۲CO از دو سیلندر داشته باشد تا در هنگام تمام شدن یک سـیـلندر از دیگری استفاده شود. سنسور ۲CO در انـکـوبـاتـورهـای کـشـت سـلـولـی بـا مـیـزان رطوبت رابـطــه عـکــس دارد، پــایـیـن آمـدن رطـوبـت بـاعـث بالارفتن میزان گاز ۲CO در دستگاه می شود. باید ایـن سنسور مرتبا با الکل ۷۰ درصد یا ایزوپروپیل الکل تمیز شود.
۵-انکوباتورهای ارتعاشی
علاوه بر کنترل دمای محفظه، قابلیت تکان دادن فلاسک ها به صورت اوربیتالی یا دایره ای را دارد. ایـن انـکـوباتورها در انواع دیواری یا ایستاده روی زمین موجود هستند و اکثرا قابلیت خنک‌کنندگی در دمایی پایین تر از دمای محیط را دارند. ‌
۶-انکوباتورهای Hybridization
انـکـوبـاتـورهـایـی کـه مـجـهز به میله های گردان هـسـتند تا شیشه های هیبریدیزاسیون با سایزهای مختلف را نگه داشته و آن ها را با سرعت تعیین شده بچرخاند تا هیبریدیزاسیون محتویات آن ها فعال شــــود. انـــواع مــخــتــلـــف ایـــن دســتــگـــاه هـــا دارای شیکرهای متحرک و طبقات متعدد هستند.
۷-انکوباتورهای واکسی
ایـن انـکـوبـاتـورها در علم بافت شناسی کاربرد دارد و ماکزیمم دمای تولید شده در داخل آن ها ۱۰۰ درجـــه ســـانــتـیـگــراد اســت. مـحـفـظــه داخـلــی ایــن دستگاه ها پوششی از استیل ضد زنگ دارد و اکثرا دارای محفظه ای دو جداره هستند.
۸-انکوباتورهای استریل کننده
امـکـــان اســتــفـــاده بـــه عــنـــوان انــکــوبــاتــورهــای اسـتـانـدارد را دارنـد یـا مـی توان در دمای بالا برای استریل کردن ابزارها و وسایل از آن ها استفاده کرد.
مراحل ساخت انکوباتورها
سه گروه اصلی از مواد مورد نیاز برای ساخت یک انکوباتور عبارتند از: ورق فلزی از استیل ضد زنگ با ضخامتی در حدود ۰۵/۰ تا ۱ سانتیمتر. از این جـهــت اسـتـیــل ضــد زنــگ پـیـشـنـهـاد داده شـده کـه احـتـمـال خوردگی و زنگ زدگی در مجاورت دو عامل موثر گرما و رطوبت، در این ماده بسیار پایین اسـت. دومـیـن گروه از مواد مورد نیاز عبارتند از : اقلامی چون پیچ، مهره، عایق بندی، فن ها و موارد گـونـاگـونـی کـه بـرای مـونـتـاژ انـکـوباتورنیاز است. سومین گروه از مواد لازم، پکیج های الکترونیک اسـت، کـه پـیچیدگی آن ها بستگی به نوع کارکرد مورد انتظار دارد. برخی پکیج ها ممکن است تنها یک سوییچ روشن و خاموش ساده با کنترل دمای آنالوگ باشد و در برخی دیگر ممکن است مجهز به جدیدترین تکنولوژی میکرو پروسسوری باشند تا بتوان آن ها را برنامه ریزی کرد. ‌
انـکـوبـاتـورهـا نـیز همانند یخچال ها، بر حسب حجم محفظه طبق بندی می شوند. که حجم آن ها ممکن است از ۵/۱تا ۳ سانتی متر مکعب شروع شود یا به بزرگی ۵/۵ تا ۱۰ مترمکعب باشد. از ورقه‌های فلزی برای ساخت دو باکس استفاده می شود. یک محفظه داخلی و یک محفظه دیگری که آن را در بر مـــی‌‌گـیــرد. در صــورتــی کــه مـحـفـظــه بــه صــورت الـکـتـریـکـی گـرم مـی شـود آن را ایـزولـه کـرده و در صورتی که با گرمای آب گرم می شود، دور چمبر را آبـدان مـنـاسـبـی مـی پـوشـانـنـد. بـرای جـلـوگیری از آلـودگـی و اجـتـنـاب از رشـد قـارچ یـا باکتری، باید مـحـفـظـه را کـامـلا سـربـسـتـه و مـحـکم کرد تا حتی نسبت به هوا هم غیر قابل نفوذ باشند. برای اینکه دانـشـمـنـدان بـدون تـمـاس با مواد کشت داده شده بتوانند آن ها را مشاهده کنند، شیشه ای در جلوی آن قرار داده می شود. دور شیشه نیز دربی استیل و کاملا ایزوله قرار می‌گیرد.
بـرای گرم کردن محفظه داخل انکوباتور از دو منبع می توان استفاده کرد، هیترهای الکتریکی که از فن برای انتشار گرما استفاده می کنند یا از آبدان داغ. اکثرا در انکوباتورها محفظه داخلی مجهز به هیتر الکتریکی است که روی دیواره داخلی نصب شـده و بـا صـفـحـه مـشـبـک مـحافظی پوشانده شده است. دقیقا زیر هیتر دیواری، فنی نصب شده است که موتور آن به سمت دیواره و پره های آن به سمت داخـل چـمـبر است. اما در برخی مدل های دیگر، بـــرای گـــرم کــردن مـحـفـظــه، فــاصـلــه بـیــن دیــواره دوجداره را انباشته از آب داغ می کنند. هیترهای خشک دیواری مزایای زیادی نسبت به آبدان داغ دارنـد. اول ایـنـکـه دمای داخل چمبر را به سرعت مــی‌تــوان تـغـیـیــر داد. ضـمـنـا واحـدهـای گـرمـایـش الـکـتـریـکـی بـه صـورت گـرمایی گند زدایی نیز می شـوند. چرا که این هیترهای دیواری نه تنها درون مـحـفـظـه را بـا سـرعـت بالا گرم می کنند، بلکه می تـوانـنـد دمـای آن را نـیـز بـسیار بالاتر برند. از دیگر معایب آبدان ها نشتی بسیار بالاتر آن ها نسبت به هیتر های الکتریکی است.
رطوبت مورد نیاز در انکوباتور توسط یک جام مـسی کوچک که حاوی مقداری آب تصفیه شده است، تامین می شود. بخار تولید شده توسط یک دریـچـه کـنـتـرلـی وارد مـحـفـظـه می شود. همچنین مـمـکـن اسـت انـکـوبـاتور نیاز به نور داخلی داشته بــــاشــــد. بــــدیــــن مــنــظــــور مـــی تـــوان لامـــپ هـــای فـلـورسـانـسی یا UV درون محفظه نصب کرد. در انـکــوبــاتــورهــای پـیـشــرفـتــه تـر، بـرای تـنـظـیـم دمـا، رطـوبـت، نـور، تهویه، و دیگر امکانات انکوباتور، صـفـحـه کـنـتـرلـی بـر روی دیـواره خارجی دستگاه تعبیه شده است. اما در انکوباتورهای ساده به جای ایـن صـفـحـه تـنها یک کلید روشن و خاموش قرار دارد. درون محفظه یک ترموستات یا ترموکوپل نیز قرار می دهند تا بدون مشکل دما از خارج انکوباتور قابل رویت و تنظیم باشد.
نگاهی به خط تولید انکوباتور
پس از مراحل طراحی در کارخانه عمل ساختن انکوباتور با برش، خمش و آماده سازی ورق های فلزی آغاز می شود. در مرحله بعد قطعات کابینت انکوباتور روی هم سوار و مونتاژ می شود. مرحله بـعـد رنگ آمیزی انکوباتور است، که جداره های خارجی توسط رنگ پودری باردار الکترواستاتیک رنگ می شود. در این مرحله لازم است که کمی بار الـکـتریکی اعمال شود تا ذرات پودر که دارای بار مثبت هستند را جذب کند. لازم به ذکر است بدنه داخلی محفظه هرگز رنگ آمیزی نمی شود. پس از ایـنـکـه اسـپری کردن رنگ به پایان رسید، نمونه را درون فر می گذارند تا ذرات پودری ذوب شده و به هم بچسبند و به موجب آن سطحی براق و یکدست حاصل شود. مرحله بعد ایزوله کردن یا آب بندی چـمـبـر اسـت. پـس از کامل شدن کابینت دستگاه، بخش صفحه کنترلی اسمبل می شود. مطابق نقشه فنی و پرینت الکتریکی، فیوزها، سوییچ ها، ترمینال‌ها و سیم ها در جای به خصوص نصب می شوند. در نـهـایـت سـیـم های آمده از صفحه کنترلی به واحد کنترل (سوییچ خاموش/ روشن یا میکروپروسسور) و بـخـش هـای الـکـتـریـکـی (مـوتـور فن، چراغ ها و هیترها) می رود. پس از اتمام نصب سخت افزاری نوبت به تمیز کردن و تست بخش ها می رسد و در صـــورت وجـــود مــشــکــلـــی، رفــع عـیــب صــورت می‌گیرد. پس از بسته بندی، دستگاه برای ارسال به مـصـرف کـنـنـده آماده می شود. تست استانداردی بـرای کـنـتـرل کـیـفیت انکوباتور، که از جانب کلیه تولید کنند گان پذیرفته شده باشد وجود ندارد.
برخی از تولید کنندگان در بعضی کشور ها ملزم به داشتن گواهی نامه(UL (Underwriters Laboratory هـسـتـنــد، ولـی ایـن اسـتـانـدارد فـقـط مـربـوط بـه بخش‌های الکترو مکانیک دستگاه می شود.


نکاتی برای کار با انکوباتور
هـنـگام کار با انکوباتورها باید نکاتی را مد نظر قـرار داد. سـطحی که انکوباتور قرار داده می شود بـایـد صـاف و تـراز بـاشـد و تا حد امکان نزدیک به هودهای کشت سلولی یا هودهای میکروبی قرار گیرند. دمای مناسب برای محیطی که انکوباتور در آن قـرار دارد حدود ۳۰ درجه سانتیگراد است، از قرار دادن انکوباتور در جای مرطوب و خیلی گرم پرهیز شود چراکه این شرایط برای رشد باکتری ها بسیار مناسب است. باید از قرار دادن انکوباتور در نـــزدیـــک درهـــای اصــلــی یــا جــریــانــات هــوائــی و هواکش‌ها خود داری شود. از گذاشتن مواد فرار یا قـــابـــل اشــتــعــال (اتــر،بـنــزیــن، الـکــل ، پــروپــان) در انـکـوبـاتور پرهیز شود. کشت سلول یا پلیت های باکتری ها با فاصله از یکدیگر قرار گیرند تا جریان هـوا بـه خـوبی صورت گیرد، درصورت کم بودن فاصله ظروف، تعدیل دما و گاز ۲CO در بین آن ها به خـوبـی صـورت نـمی گیرد. برای پر کردن محفظه آب باید از آب تقطیر شده یا خالص استفاده کرد. بـهـتــر اســت بــرای جـلـوگـیـری از رشـد قـارچ هـا و کـپــک‌هــا در آب داخــل انـکــوبــاتـور، مـقـدار کـمـی سولفات مس یا ساولون ریخته شود. تعویض به موقع ظرف آب داخل دستگاه، در انکوباتور های کـشـت سـلـولـی بـسـیـار ضـروری است. برای تمیز کـردن انـکـوبـاتـور بـهـتـریـن مـاده الـکـل ۷۰ % اسـت. هـنـگـام تـمـیـز کـردن از ریـخـتـن آب، یـا اسـتـفاده از محلول سدیم کلراید یا محلول های هالوژن دار که بـاعـث خـوردگـی رنـگ مـی شـوند یا محلول های قـلـیـائـی یـا اسـیـدی قـوی خـودداری کـنـیـد. هـنـگـام استفاده از الکل برای تمیز کردن داخل انکوباتور به ویژه اگر انکوباتور با درجه حرارت های بالا تمیز شود باید دقت بالایی داشت چراکه در این شرایط الکل تبخیر شده و تمام فضای داخل انکوباتور را فــرا مــی‌گـیــرد و امـکـان خـطـر انـفـجـار وجـود دارد بـنـابـرایـن بـاید تمام الکل باقی مانده به خوبی پاک شود. برای برداشتن فلاسک های کشت سلول و پلیت باکتری ها حتما از دستکش‌های لاتکس ضد عـفـــونـــی شـــده اسـتـفــاده شــود. در صــورت دیــدن آلـودگـی در فـلاسـک هـای کـشـت بـلافـاصله تمام کـشـت‌هـا را خـارج کـرده و داخـل انـکـوبـاتـور ا بـه خوبی با الکل ۷۰ % ضد عفونی کرد، می توان برای اسـتریل کردن قفسه‌ها آن ها را در داخل فورقرار داد. قـفـسـه هـا و دیـواره های دستگاه همواره باید خـشـک بـاشـد و از بـاز مـانـدن درب دسـتـگـاه برای مـدت طـولانـی پرهیز شود چراکه در این صورت رطـوبـت مـوجود در انکوباتور به صورت قطرات آب در آمده و محیط مناسبی برای رشد باکتری ها، قارچ ها و مخمرها ایجاد می شود.


   منبع خبر: www.bmecenter.ir

ارسال نظر

نام (اختیاری) :
*
ایمیل(اجباری):
نظر شما:
کد بالا :

نظرات کاربران