مایع دیالیز صفاقی (Peritoneal dialysis fluid)

1393/05/10

مایع دیالیز صفاقی (Peritoneal dialysis fluid)


آزمایش مایع صفاقی

 



چند هزار بیمار مبتلا به بیماری کلیه مرحلة آخر با روش دیالیز صفاقی مزمن سیار (CAPD) به حیات خود ادامه می دهند. در این روش مایع به داخل حفرة شکمی تزریق شده مدت زمانی اجازه می دهند که آب و املاح تعویض شوند و سپس مایع را خارج می سازند در این بیماران معدل پریتونیت دوبار در سال برای هر بیمار می باشد.

پریتونیت از نظر بالینی بوسیلة وجود یک مایع دیالیز کد رابری با یا بدون درد شکمی، یا فقط درد شکمی تشخیص داده می شود.

گر چه گلبولهای سفید معمولاً به تعداد زیادی وجود دارند (بیشتر از 100 لکوسیت در میلی لیتر نشانة عفونت است)، اما تعداد ارگانیسم ها جهت تشخیص آنها بر روی لام رنگ آمیزی شده از رسوب مایع پریتون بسیار کم است.

قارچها ساده تر تشخیص داده می شوند.

اغلب عفونتها از فلور طبیعی پوست خود بیماران نشأت می گیرد. استافیلوکوک اپیدرمیدیس و استافیلوکوک اورئوس از عوامل شایع هستند و پس از آنها استرپتوکوک ها، باسیل های گرم منفی هوازی یا اختیاری، گونه های کاندیدا، گونه های کورینه باکتریوم و سایر باکتریها می باشند.

مقدار اکسیژن مایع دیالیز صفاقی بسیار بالا بوده و بنابراین اجازه گسترش به عفونتهای بیهوازی را می دهند. در میان باسیلهای گرم – منفی جدا شده، گونه های سودوموناس، اسینتوباکتر و انتروباکتریاسه ها شایع هستند.

آلودگی وسائل دیالیز نیز ممکن است در ایجاد عفونت دیالیز صفاقی مشارکت نماید. مایع دیالیز صفاقی معمولاً در یک لولة استریل یا لیوان ادرار به آزمایشگاه می رسد. حجم قابل قبول جهت پذیرش نمونه حداقل 10 میلی لیتر می باشد.

اغلب بیماران مبتلا به پریتونیت یک مایع صفاقی با ظاهر کدرابری دارند که گلبولهای سفید آن بیشتر از 100 عدد در میلی لیتر متر مکعب می باشد.

اگر کیسه دیالیز صفاقی به آزمایشگاه رسید، ابتدا آنرا با الکل 70% تمیز نموده و سپس با استفاده از یک سرنگ و سوزن مایع را جهت کشت آسپیره می نمائیم. مایع را می توان مستقیماً به محیط کشت خون تلقیح کرد. بدین منظور 10 میلی لیتر (و حداقل 2 میلی لیتر) مایع را به دو شیشه کشت خون تلقیح می نمائیم.

جهت کشت با سایر روشها باید مایع را تغلیظ نمود.

در صورتیکه مایع نیز شفاف باشد باید آنرا بوسیلة سانتریفوژ یا فیلتراسیون مانند سایر مایعات شفاف بدن تغلیظ نمود. مطالعات نشان داده که لیز کردن لکوسیت ها قبل از سانتریفوژ کردن بازیافت عوامل موثر را تسریع می کند.

فیلتراسیون، مایع از طریق یک غشاء با سوراخهای 45/0، میکرومتر باعث می گردد که بتوان حجم بیشتری از مایع را مورد آزمایش قرار داد و نتایج بهتری نیز کسب کرد. از آنجائیکه ممکن است تعداد ارگانیسم عفونی در مایع بسیار پائین باشد (یک باکتری در هر 10 میلی لیتر مایع). مقدار زیادی از مایع باید مورد آزمایش قرار گیرد.

آزمایش رسوب حداقل 50 میلی لیتر از مایع توصیه می گردد. رنگ آمیزی گرم و یا آکریدین – نارنجی (AO) باید انجام شود حتی اگر تعداد باکتریهای فراهم شده پائین باشد. اگر نمونه فیلتر شده باشد، فیلتر را باید به روش آسپتیک سه قطعه کرده، یکی را روی آگار شکلاته جهت انکوباسیون در مجاورت CO2 5% یکی را روی آگار مک کانکی و دیگری را روی آگار خوندار جهت انکوباسیون بیهوازی قرار می دهیم. رسوب باید محیط های هوازی و تیوگلیکولات و آبگوشت های مشابه تلقیح شود، گر چه محیط های بیهوازی ضروری نیستند.



   منبع خبر: گردآوری آمثبت

ارسال نظر

نام (اختیاری) :
*
ایمیل(اجباری):
نظر شما:
کد بالا :

نظرات کاربران