مایع پریکارد (Pericardial fluid)

1393/05/10

مایع پریکارد (Pericardial fluid)



آزمایش مایع پریکارد



قلب و عروق خونی بزرگ متصل به آن بوسیلة یک بافت محافظ بنام پریکارد پوشیده شده اند. فضای بین اپیکارد (غشاء احاطه کننده عضله قلب) و پریکارد، فضای پریکارد نامیده شده که محتوی 15 تا 20 میلی لیتر مایع شفاف است.

اگر یک عامل عفونی در مایع پریکارد وجود داشته باشد پریکارد سفت و متورم شده و ممکن است عمل قلب و جریان خون را مختل نماید. این حالت تامپوناد (tamponade) نامیده می شوند. عوامل پریکاردیت معمولا ویروسها بوده، همچنین ممکن است انگلها، باکتریها و برخی از قارچها با این بیماری همراه باشند.

التهاب خود عضلة قلب (میوکاردیت) ممکن است با پریکاردیت همراه باشد. آسیب زائی بیماری به دلیل پاسخهای التهابی میزبان با مشارکت افزایش ساخت مایع و سلول و تخریب بافتی است. عوامل بسیار شایع پریکاردیت و میوکاردیت انتروویروسها خصوصاً کوکساکی ویروسهای A و B، اکوویروسها نقش کمتری دارند.

در میان عوامل غیرویروسی مایکوپلاسما پنومونیه، انتروباکتریاسه ها، سایر باسیلهای گرم – منفی، باکتریهای بیهوازی، مایکوباکتریوم توبرکلوزیس، کلامیدیا، استافیلوکوک اورئوس و استرپتوکوک پنومونیه، کوکسیدیوئیدس ایمیتیس، آسپرژیلوس، گونه های کاندیدا، کریپتوکوکوس نئوفورمانس، هیستوپلاسما کپسولاتوم، آنتامباهیستولیتیکا و توکسوپلاسما گوندی را می توان نام برد. سایر باکتریها، قارچها و عوامل انگلی را نیز از افیوژن پریکارد جدا نموده اند. بدین دلیل همة عوامل را باید مدنظر قرار داد. بیمارانی که مبتلا به پریکاردیت ناشی از عوامل غیر ویروسی بوده اند، اغلب به دلیلی ایمنی آنها سرکوب شده است.

جمع آوری افیوژن پریکارد بوسیلة آسپیراسیون سوزنی و با کمک تصاویر الکتروکاردیوگرافی و توسط روشهای جراحی انجام می پذیرد. پرسنل آزمایشگاه باید در تهیه محیط های مناسب، محیط های کشت بافتی و روشهای رنگ آمیزی کار کشته و مجرب بوده و سریعاً آنها را در دسترس قرار دهند. مایع را باید طبق روشهای گفته شده مورد بررسی قرار داد.



   منبع خبر: ghaemnursing.persianblog.ir

ارسال نظر

نام (اختیاری) :
*
ایمیل(اجباری):
نظر شما:
کد بالا :

نظرات کاربران